Burmistrz Brandon Johnson wezwał w środę do podwyżki podatku od nieruchomości o 300 milionów dolarów, największej podwyżki od 2016 roku, mówiąc, że nie miał wyboru i musiał złamać jedną ze swoich głównych obietnic kampanii, aby uniknąć drakońskich cięć w usługach miejskich i tysięcy zwolnień.

Johnson powiedział, że zaproponowanie podwyżki podatku, drugiej co do wielkości w nowoczesnej historii Chicago po podwyżce podatku od nieruchomości o 588 milionów dolarów przeforsowanej przez byłego burmistrza Rahma Emanuela w 2016 roku i wdrożonej w ciągu czterech lat, było „trudną decyzją”, która była wynikiem „rozdzierającego procesu”.

Johnson obwinił fatalną kondycję finansową miasta za niegospodarność swoich poprzedników podczas spotkania z dziennikarzami we wtorek po południu.

„Mieliśmy po prostu nieodpowiedzialną administrację po administracji, która kopała puszkę w dół drogi, a teraz jest przed moimi drzwiami” – powiedział Johnson.

„Alternatywa jest po prostu nie do przyjęcia, ograniczając usługi i narażając ogólne bezpieczeństwo”.

Plan wydatków Johnsona w wysokości 17,3 mld USD na 2025 r. eliminuje przewidywany deficyt w wysokości 982,4 mln USD. Urzędnicy zlikwidowali również deficyt w wysokości 222,9 mln USD, z którym miasto borykało się w tym roku, ogłaszając rekordową kwotę podatków od nieruchomości przeznaczonych na zwalczanie COVID jako „nadwyżkę”, wysyłając 311 mln USD do Chicago Public Schools. Według urzędników, CPS wykorzysta te fundusze do dokonania wymaganej płatności emerytalnej, łagodząc kryzys finansowy miasta.

Decyzja Johnsona, aby nie proponować zwolnień lub urlopów, pozwala uniknąć walki z miejskimi związkami zawodowymi, które prawdopodobnie gwałtownie sprzeciwią się wszelkim wysiłkom zmierzającym do zrównoważenia budżetu miasta poprzez obniżenie wynagrodzeń swoich członków lub likwidację ich miejsc pracy.

Właściciele nieruchomości o wartości 250 000 dolarów prawdopodobnie zapłacą około 240 dolarów więcej rocznie, jeśli proponowana przez Johnsona podwyżka podatków zostanie zatwierdzona przez co najmniej 26 członków Rady Miasta Chicago.

Finanse Chicago pozostają strukturalnie niezrównoważone, ściśnięte przez rosnące koszty emerytur, spirale kosztów personelu i ogromne zadłużenie. Urzędnicy spoglądają w finansową otchłań po uderzeniu w tak zwany „klif fiskalny”, z wyczerpanymi federalnymi funduszami pomocowymi Chicago na COVID-19 i opóźnionymi dochodami podatkowymi po okresie wysokiej inflacji.

Drugi budżet Johnsona jest potwierdzeniem, że do tej pory nie udało mu się zwiększyć ilości pieniędzy wpływających do kasy miasta i wykorzystać tych nowych dochodów do inwestowania w mieszkańców Chicago „bez łamania pleców pracujących ludzi grzywnami, opłatami i podatkami od nieruchomości”, jak obiecał w swoim przemówieniu inauguracyjnym.

Podatki od nieruchomości są największym źródłem dochodów miasta i najskuteczniejszym sposobem dla urzędników miejskich na zwiększenie dochodów i zapewnienie, że wydatki nie przewyższają kosztów. Większość innych propozycji generujących przychody, takich jak nałożenie podatku od sprzedaży usług, a nie tylko towarów, wymagałoby zmiany prawa stanowego.

Podatki od nieruchomości w Chicago ostatnio wzrosły w 2021 r., kiedy była burmistrz Lori Lightfoot podniosła podatki od nieruchomości o 93,9 mln USD i uchwaliła budżet, który automatycznie podniósł podatki od nieruchomości, aby nadążyć za inflacją.

Johnson prowadził kampanię przeciwko tym automatycznym podwyżkom podatku od nieruchomości, zmuszając Lightfoot do rezygnacji z propozycji podniesienia podatków o 42,7 miliona dolarów w 2023 roku na kilka miesięcy przed przegraną w reelekcji.

Pierwszy budżet Johnsona nie zawierał żadnych podwyżek podatku od nieruchomości, nawet gdy wydatki miasta nadal przewyższały jego dochody.

Johnson powiedział Radzie Miasta, że bez podwyżki podatku od nieruchomości miasto byłoby zmuszone do zmniejszenia zatrudnienia o 17%. Propozycja budżetowa burmistrza nie przewiduje żadnych zwolnień ani urlopów.