Prezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden nazwał zmarłego ostatniego przywódcę Związku Radzieckiego Michaiła Gorbaczowa “rzadko spotykanym przywódcą, który uczynił świat bezpieczniejszym miejscem”. Odnosząc się do reform Gorbaczowa stwierdził, że polityk miał wyobraźnię i widział, że inna przyszłość jest możliwa, a także odwagę, by zaryzykować całą swoją karierę, aby ją osiągnąć.
Były sekretarz stanu USA James Baker III zaznaczył, że “historia zapamięta Michaiła Gorbaczowa jako giganta, który skierował swój wielki naród w stronę demokracji”. Baker negocjował z Gorbaczowem w ostatnich latach zimnej wojny. “Odegrał kluczową rolę w pokojowym zakończeniu zimnej wojny, podejmując decyzję przeciwko użyciu siły w celu utrzymania imperium” – stwierdził były szef amerykańskiej dyplomacji.
W oświadczeniu na Twitterze Instytut Reagana określił Gorbaczowa jako “człowieka, który kiedyś był politycznym przeciwnikiem Ronalda Reagana, a stał się jego przyjacielem”.
Ostatni przywódca ZSRR zmarł po ciężkiej chorobie w wieku 91 lat. Michaił Gorbaczow został szefem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w 1985 roku, stał się tym samym najmłodszym członkiem Biura Politycznego (miał wówczas 54 lata). Wkrótce zainicjował politykę tak zwanej “głasnosti” i “pieriestrojkę”. Ta nieudana próba reformy systemu sowieckiego w ciągu kilku lat doprowadziła de facto do wolności słowa i wolności mediów w Związku Radzieckim, a następnie – do wprowadzenia parlamentaryzmu i ostatecznie upadku ZSRR.
W lutym 1990 roku Michaił Gorbaczow został wybrany na prezydenta ZSRR, stając się pierwszą i ostatnią osobą na tym stanowisku. Fotela prezydenta zrzekł się w grudniu 1991 roku, kiedy przywódcy Rosji, Ukrainy i Białorusi – które ogłosiły już niepodległość – podpisali porozumienie białowieskie – umowę o rozwiązaniu ZSRR i utworzeniu Wspólnoty Niepodległych Państw.
Po odejściu ze sceny politycznej Michaił Gorbaczow stworzył “Fundację Gorbaczowa” i kierował nią. Organizacja zajmuje się badaniem historii Rosji i świata. W 1996 roku wziął udział w wyborach prezydenckich w Rosji, zdobywając nieco ponad pół procent głosów.
