Brytyjczycy odwracają się od herbaty i częściej wybierają kawę. Tak wynika z badań publikowanych przez dziennik “Times”. Z danych platformy Statista wynika, że 63 procent badanych Brytyjczyków mówi, że regularnie sięga po czarny napój, a 59 procent – po herbatę.
Na ruchliwym placyku na Canary Wharf we wschodnim Londynie trudno znaleźć kogoś, kto pije herbatę. Kawoszy jest za to mnóstwo.

“Nikt już chyba nie celebruje jakoś picia herbaty. Kiedyś było oczywiście inaczej. Za to wielu ludzi uważa kawę za coś szczególnego” – mówi pani Natasha. I dodaje, że gdyby miała wybrać picie tylko jednego napoju do końca życia, to bez wahania wybrałaby kawę. “Bez herbaty spokojnie mogłabym żyć” – deklaruje.

Dane Statisty zbiegają się z niedawnym badaniem pracowni Kantar, z którego wynika, że w ciągu ostatniego roku mieszkańcy Królestwa kupili 553 milionów opakowań kawy, w porównaniu do niespełna 290 milionów herbaty.

Ale Eileen Donaghey, ekspertka od herbaty i związanych z nią tradycji, mówi, że to wszystko to burza w szklance wody. Tudzież herbaty. “Większość z nas ceni sobie te małe momenty: gotowania wody w czajniku, czekania, aż herbata naciągnie. To idealna przerwa od codziennych zajęć” – podkreśla rozmówczyni Polskiego Radia. I dodaje, że picie herbaty to nadal rzecz arcybrytyjska. “Podczas niedawnego jubileuszu albo koronacji, narodowych świąt, ludzie robili przyjęcia z herbatką. Może też odrobiną szampana. Ale na pewno nie kawą!” – podkreśla autorka strony internetowej Afternoon Tea Expert.

Wielu ekspertów uważa, że Brytyjczycy zwracają się ku kawie pod wpływem wzorów z Ameryki. Ale to kawa przybyła do Brytanii pierwsza, pod koniec XVI wieku. W kawiarniach herbata była serwowana potem jako interesująca nowinka, jako “chiński napój”. Promowała ją Katarzyna Braganca, portugalska żona króla Karola II.

Przełom nastąpił dopiero pod koniec XVIII stulecia, gdy premier William Pitt Młodszy gwałtownie obniżył na nią cło: z prawie 120 procent do 12,5 procent.