Po 9 latach prac oficjalnie zakończył się projekt przebudowy węzła drogowego imienia Jane Byrne (Jane Byrne Interchange Project).

Prace rozpoczęły się w 2013 roku. Miały trwać 4 lata. Zakończyły się po 9. i przekroczyły planowany budżet. Z pierwotnie planowanych 535 milionów dolarów, koszty urosły do 806 milionów dolarów.

Opóźnienia i wzrost kosztów związane były z nieprzewidzianymi problemami takimi jak słaba jakość ziemi pod konstrukcje i problemy z budową podziemnych tuneli. To zmusiło do zmiany planów konstrukcyjnych w połowie projektu.

Wraz z otwarciem węzła nastąpiły zmiany w ruchu drogowym, w tym m.in.:

*90/94 (Kennedy i Dan Ryan) otwarto 4 pasy w obie strony

*EB I-290 (Eisenhower) zjazd do SB 90/94 (Dan Ryan) otwarto 2 pasy

*EB I-290 (Eisenhower) zjazd do NB 90/94 (Kennedy) otwarto 2 pasy

*Otwarto zjazd z Adams i Jacksons do NB 90/94 (Kennedy) 

Niektóre z ważnych udogodnień dla kierowców, które zostały wprowadzone jeszcze przed oficjalnym zakończeniem prac to:

* Dwupasmowa estakada z NB 90/94 (Dan Ryan) do WB I-290 (Eisenhower)

* Dziewięć nowych dróg ponad I-90/94 i I-290: Monroe, Adams, Jackson, Harrison, Taylor, Van Buren, Halsted, Peoria & Morgan

* Nowy podziemny wodny zbiornik retencyjny przy 90/94 niedaleko Polk, rozmiaru dwóch Olimpijskich basenów, zabezpieczający przed   zalaniem  ekspresówki.

* Niektóre zjazdy na 90/94/ The Kennedy zostały przeniesione na prawą stronę. 

Według Stanowego Departamentu Transportu (IDOT), nowy węzeł zmniejszy opóźnienia w ruchu drogowym o co najmniej 50 procent, zredukuje emisje spalin i zużycie benzyny w wysokości 1,6 milionów galonów rocznie oraz zmniejszy ilość wypadków o 25 procent.  

Jane Byrne Interchange łączy trzy główne drogi ekspresowe i jest używany przez więcej niż 400,000 kierowców dziennie.