Austria proponuje syryjskim uchodźcom pieniądze za powrót do kraju

Rząd Austrii oferuje syryjskim uchodźcom „premię” w wysokości tysiąca euro za powrót do ojczyzny po upadku Baszara al-Asada. Konserwatywny kanclerz Karl Nehammer szybko zareagował na obalenie dyktatora w minioną niedzielę.

Jeszcze tego samego dnia stwierdził, że należy ponownie ocenić sytuację bezpieczeństwa w Syrii, aby umożliwić deportację syryjskich uchodźców.

Deportacja ludzi wbrew ich woli nie jest możliwa, dopóki nie stanie się jasne, w jakim kierunku zmierza Syria. Na razie rząd Austrii zapowiedział, że skupi się na dobrowolnych deportacjach. “Austria wesprze Syryjczyków, którzy chcą wrócić do swojego kraju, oferując im premię za powrót w wysokości tysiąca euro. Kraj ten teraz potrzebuje swoich obywateli do odbudowy” – napisał kanclerz Nehammer w poście w języku angielskim, zamieszczonym w serwisie X.

Jak zauważa Reuters, przytaczająca wpis, podobnie jak wielu konserwatystów w Europie, Karl Nehammer znajduje się pod presją skrajnej prawicy w kwestii twardej polityki imigracyjnej. 

Syryjczycy stanowią największą grupę ubiegających się o azyl w Austrii. Po upadku reżimu Asada, Austria zawiesiła rozpatrywanie wniosków o azyl od Syryjczyków, podobnie postąpiło kilkanaście krajów europejskich, w tym Polska.

Related Posts

Premier Wielkiej Brytanii wyklucza dymisję ws. kontrowersji wokół Epsteina

Premier Wielkiej Brytanii nie zamierza podawać się do dymisji. Keir Starmer utrzymał stanowisko, ale kryzys związany z kontrowersyjną nominacją na ambasadora polityka związanego z Jeffreyem Epsteinem nadwyrężył jego pozycję. Po dwóch dymisjach bliskich współpracowników szefa brytyjskiego rządu i wezwaniu premiera do rezygnacji trwa chaos w Partii Pracy. Problemy premiera Keira Starmera rozpoczęły się, gdy wyszło na jaw, że Peter Mandelson, którego mianował ambasadorem Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych i który zasiadał w Izbie Lordów, miał powiązania z Jeffreyem Epsteinem. W związku z aferą dwóch współpracowników Starmera podało się do dymisji, a sam premier musiał się tłumaczyć przed posłami Partii Pracy. Keir Starmer odrzucił wezwanie do dymisji i podkreślił, że posiada mandat do rządzenia. „Nie zamierzam odejść” – powtarzał, próbując uspokoić nastroje i zdobyć poparcie klubu parlamentarnego. Część posłów odpowiedziała owacjami i wyraziła wsparcie dla premiera, tak jak to wcześniej zrobili jego ministrowie. „Lojalność rządu utrzymuje Starmera przy władzy” – tak skomentował wydarzenie „The Independent”. W podobnym tonie pisze „The Times”: „Ci, którzy przyszli na polityczny pogrzeb Keira Starmera zobaczyli odroczenie egzekucji”. „Premier przechodzi do ofensywy, a gabinet ustawia się w zgodnym szeregu” – pisze „The Telegraph”. (IAR)

Read more

Paryż: rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen

W Paryżu rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen. Liderzy nacjonalistycznej partii Zjednoczenie Narodowe stają przed sądem po raz drugi w aferze dotyczącej defraudacji unijnych funduszy. Pierwszy proces zakończył się porażką Le Pen i wykluczeniem jej ze startu w przyszłorocznych wyborach prezydenckich. Apelację od pierwszego wyroku złożyło jedenastu polityków Zjednoczenia Narodowego, którym zarzuca się nielegalne wykorzystanie niemal trzech milionów euro z funduszy Parlamentu Europejskiego na zatrudnianie pracowników partii. Marine Le Pen walczy o uniewinnienie lub złagodzenie kary czterech lat więzienia, grzywny w wysokości stu tysięcy euro oraz zakazu kandydowania w wyborach przez pięć lat. “Latem, czyli gdy sąd apelacyjny ogłosi wyrok, zapadnie decyzja dotycząca mojego startu w wyborach prezydenckich. We wrześniu kampania musi ruszyć” – powiedziała przed procesem liderka narodowców. Ich planem B na wybory prezydenckie jest Jordan Bardella – 30-letni szef partii i wychowanek Marine Le Pen. Jego start wydaje się coraz bardziej prawdopodobny, ponieważ w sondażach uzyskuje on lepsze wyniki niż Marine Le Pen, która już trzykrotnie bezskutecznie ubiegała się o fotel prezydenta. Jej porażka w procesie może więc paradoksalnie zwiększyć szanse narodowców na historyczny sukces w 2027 roku. (IAR)

Read more

Leave a Reply