Niemcy uczciły 78. rocznicę zakończenia II wojny światowej

W wielu miejscach w Niemczech uczczono dziś 78. rocznicę zakończenia drugiej wojny światowej. Główne wydarzenia rocznicowe miały miejsce w Berlinie, gdzie 8 maja 1945 roku podpisano akt bezwarunkowej kapitulacji III Rzeszy.

Przed Nowym Odwachem, pod centralnym pomnikiem ofiar wojen i tyranii, kwiaty złożyli burmistrz Berlina Kai Wegner i ambasador Ukrainy w Niemczech, Ołeksij Makiejew. “Moje pokolenie może być wdzięczne, że nie musiało doświadczyć wojny. Z rąk Rosjan niestety znów giną niewinni ludzie. Zwłaszcza w takie dni jak dziś modlimy się, żeby na Ukrainie zapanował pokój” – powiedział Kai Wegner.

W tym roku ukraińscy dyplomaci nie złożyli wieńców pod sowieckimi pomnikami, którymi usiana jest wschodnia część stolicy Niemiec. Ołeksij Makiejew zaznaczył, że Moskwa dopuszcza się skrajnych “nadużyć semantycznych”, mówiąc o “denazyfikacji” i “wyzwoleniu” także w kontekście agresji przeciwko Ukrainie. 

Sąd w Berlinie ostatecznie uchylił zakaz wywieszania rosyjskich flag. Dotyczy to konkretnie 9 maja, kiedy pod Kolumnę Zwycięstwa dotrze konwój bliskich Putinowi motocyklistów z klubu “Nocnych Wilków”. Na niektórych trójkolorowych płótnach widnieje litera “Z”, jednoznacznie kojarząca się z rosyjskim atakiem na Ukrainę. 

Related Posts

Premier Wielkiej Brytanii wyklucza dymisję ws. kontrowersji wokół Epsteina

Premier Wielkiej Brytanii nie zamierza podawać się do dymisji. Keir Starmer utrzymał stanowisko, ale kryzys związany z kontrowersyjną nominacją na ambasadora polityka związanego z Jeffreyem Epsteinem nadwyrężył jego pozycję. Po dwóch dymisjach bliskich współpracowników szefa brytyjskiego rządu i wezwaniu premiera do rezygnacji trwa chaos w Partii Pracy. Problemy premiera Keira Starmera rozpoczęły się, gdy wyszło na jaw, że Peter Mandelson, którego mianował ambasadorem Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych i który zasiadał w Izbie Lordów, miał powiązania z Jeffreyem Epsteinem. W związku z aferą dwóch współpracowników Starmera podało się do dymisji, a sam premier musiał się tłumaczyć przed posłami Partii Pracy. Keir Starmer odrzucił wezwanie do dymisji i podkreślił, że posiada mandat do rządzenia. „Nie zamierzam odejść” – powtarzał, próbując uspokoić nastroje i zdobyć poparcie klubu parlamentarnego. Część posłów odpowiedziała owacjami i wyraziła wsparcie dla premiera, tak jak to wcześniej zrobili jego ministrowie. „Lojalność rządu utrzymuje Starmera przy władzy” – tak skomentował wydarzenie „The Independent”. W podobnym tonie pisze „The Times”: „Ci, którzy przyszli na polityczny pogrzeb Keira Starmera zobaczyli odroczenie egzekucji”. „Premier przechodzi do ofensywy, a gabinet ustawia się w zgodnym szeregu” – pisze „The Telegraph”. (IAR)

Read more

Paryż: rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen

W Paryżu rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen. Liderzy nacjonalistycznej partii Zjednoczenie Narodowe stają przed sądem po raz drugi w aferze dotyczącej defraudacji unijnych funduszy. Pierwszy proces zakończył się porażką Le Pen i wykluczeniem jej ze startu w przyszłorocznych wyborach prezydenckich. Apelację od pierwszego wyroku złożyło jedenastu polityków Zjednoczenia Narodowego, którym zarzuca się nielegalne wykorzystanie niemal trzech milionów euro z funduszy Parlamentu Europejskiego na zatrudnianie pracowników partii. Marine Le Pen walczy o uniewinnienie lub złagodzenie kary czterech lat więzienia, grzywny w wysokości stu tysięcy euro oraz zakazu kandydowania w wyborach przez pięć lat. “Latem, czyli gdy sąd apelacyjny ogłosi wyrok, zapadnie decyzja dotycząca mojego startu w wyborach prezydenckich. We wrześniu kampania musi ruszyć” – powiedziała przed procesem liderka narodowców. Ich planem B na wybory prezydenckie jest Jordan Bardella – 30-letni szef partii i wychowanek Marine Le Pen. Jego start wydaje się coraz bardziej prawdopodobny, ponieważ w sondażach uzyskuje on lepsze wyniki niż Marine Le Pen, która już trzykrotnie bezskutecznie ubiegała się o fotel prezydenta. Jej porażka w procesie może więc paradoksalnie zwiększyć szanse narodowców na historyczny sukces w 2027 roku. (IAR)

Read more

Leave a Reply