Pierwsze monety z wizerunkiem króla Karola III w obiegu

Pierwsze monety z wizerunkiem króla Karola III weszły do obiegu. Po jednej stronie jest głowa króla otoczona literami, które układają się w napis: “Charles III D.G. Rex F.D”. To skrót od łacińskiej frazy: “Karol Trzeci z łaski Boga obrońca wiary”. 

Tytułem “Fidei Defensor” jako pierwszy szczycił się Henryk VIII. Otrzymał go od papieża Leona X. Paradoksalnie władca ten doprowadził później do rozłamu i powstania Kościoła Anglikańskiego. 

Na monecie Karol III jest zwrócony twarzą w lewą stronę – odwrotnie niż Elżbieta II. Ta przemienność to tradycja od czasów Karola II, czyli od drugiej połowy siedemnastego wieku – czasów po upadku krótkotrwałej republiki i przywróceniu monarchii. Tylko raz wydawało się, że zwyczaj zostanie złamany. Edward VIII chciał, aby obywatele patrzyli na jego lepszy profil. Ostatecznie do tego nie doszło, bo nim monety weszły do użytku, Edward abdykował. 

Po drugiej stronie monety znajduje się wzór, który pojawił się w 1953 roku na pamiątkowej monecie stworzonej z okazji koronacji matki króla. To cztery symbole i cztery kraje. Róża – Anglia. Koniczyna – Irlandia Północna. Oset – Szkocja. Por – Walia. 

Nie znaczy to jednak, że monety z Elżbietą II wychodzą z użytku. Jest ich w obiegu około 27 miliardów. Nowych na razie ma być niespełna 10 milionów. To także odzwierciedlenie faktu, że w ostatnich latach Brytyjczycy polubili transakcje bezgotówkowe. 

Related Posts

Premier Wielkiej Brytanii wyklucza dymisję ws. kontrowersji wokół Epsteina

Premier Wielkiej Brytanii nie zamierza podawać się do dymisji. Keir Starmer utrzymał stanowisko, ale kryzys związany z kontrowersyjną nominacją na ambasadora polityka związanego z Jeffreyem Epsteinem nadwyrężył jego pozycję. Po dwóch dymisjach bliskich współpracowników szefa brytyjskiego rządu i wezwaniu premiera do rezygnacji trwa chaos w Partii Pracy. Problemy premiera Keira Starmera rozpoczęły się, gdy wyszło na jaw, że Peter Mandelson, którego mianował ambasadorem Wielkiej Brytanii w Stanach Zjednoczonych i który zasiadał w Izbie Lordów, miał powiązania z Jeffreyem Epsteinem. W związku z aferą dwóch współpracowników Starmera podało się do dymisji, a sam premier musiał się tłumaczyć przed posłami Partii Pracy. Keir Starmer odrzucił wezwanie do dymisji i podkreślił, że posiada mandat do rządzenia. „Nie zamierzam odejść” – powtarzał, próbując uspokoić nastroje i zdobyć poparcie klubu parlamentarnego. Część posłów odpowiedziała owacjami i wyraziła wsparcie dla premiera, tak jak to wcześniej zrobili jego ministrowie. „Lojalność rządu utrzymuje Starmera przy władzy” – tak skomentował wydarzenie „The Independent”. W podobnym tonie pisze „The Times”: „Ci, którzy przyszli na polityczny pogrzeb Keira Starmera zobaczyli odroczenie egzekucji”. „Premier przechodzi do ofensywy, a gabinet ustawia się w zgodnym szeregu” – pisze „The Telegraph”. (IAR)

Read more

Paryż: rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen

W Paryżu rozpoczął się proces, który zadecyduje o politycznej przyszłości Marine Le Pen. Liderzy nacjonalistycznej partii Zjednoczenie Narodowe stają przed sądem po raz drugi w aferze dotyczącej defraudacji unijnych funduszy. Pierwszy proces zakończył się porażką Le Pen i wykluczeniem jej ze startu w przyszłorocznych wyborach prezydenckich. Apelację od pierwszego wyroku złożyło jedenastu polityków Zjednoczenia Narodowego, którym zarzuca się nielegalne wykorzystanie niemal trzech milionów euro z funduszy Parlamentu Europejskiego na zatrudnianie pracowników partii. Marine Le Pen walczy o uniewinnienie lub złagodzenie kary czterech lat więzienia, grzywny w wysokości stu tysięcy euro oraz zakazu kandydowania w wyborach przez pięć lat. “Latem, czyli gdy sąd apelacyjny ogłosi wyrok, zapadnie decyzja dotycząca mojego startu w wyborach prezydenckich. We wrześniu kampania musi ruszyć” – powiedziała przed procesem liderka narodowców. Ich planem B na wybory prezydenckie jest Jordan Bardella – 30-letni szef partii i wychowanek Marine Le Pen. Jego start wydaje się coraz bardziej prawdopodobny, ponieważ w sondażach uzyskuje on lepsze wyniki niż Marine Le Pen, która już trzykrotnie bezskutecznie ubiegała się o fotel prezydenta. Jej porażka w procesie może więc paradoksalnie zwiększyć szanse narodowców na historyczny sukces w 2027 roku. (IAR)

Read more

Leave a Reply